• A-
  • A
  • A+
сабота, 22 септември 2018, 

Обичаи и верувања

Записи од старите времиња 
 
Заради вас держев крестотна рамото моеи го носиф дуридо крајното место.*Давид ништ и убог есм аз*Но рука грешнаа ум слаб,и мисли ме сметахупечалију житија сега света суетнаго.Поњеже беху и времена зла,а смрти по места честа бивахуа по писанију – кончина близ...*Помините мене,братија моја,што ми мрзнет ручицама.Ту пишах,ту јадех,ту лежехбез ог’н......По много си като патисах,ноштију пишуште,и грубо и неплно,-тело мое дробимое,крв моја проливаема,поруг мои...*Другар неверен та е като зимско слнце:подобре е в гората да викашта ти ште гората да одговори,нели да учишштото ти дума не прифати чловек.*Ох, што бесмо верни между собоју...*Писах сију книгуи в час невидех света;-помрче слнце.*Писа се сија книгау Поречи, у селе зовом Калуѓерец,в дни благовернаго Краља Марка...Аз Добре Дијак Радевсин од Маргаритамољу ви се:там же аште и буду согрешил-где либо в којем чрте,либо с другом глаголел,или напил се буду,братја мала и великапрочитајуште – појтеа не клнете:от кленуштих – клет јеод благословеште – благословен је,почините руце от дела очи от сл’зи ум от мислие.*Гчаголи јазиче,гледајте очици,пишите ручици-дондеж овенете.*То лето слнце загина,и по македониеголема панукла, големи моровинигде град здрав не остана ни село.* Прости господи Тодора,кој ми скова ножицта си перо направих.*До пладне кошаха от пладне – писах.* Плови пловче,пиши грешни Попе Петре.*И паки писах зимеа лете јествсака работа боља.И паки да ви глагољу:не пише ангел с небесно чловек грешен от земље.Од книгата „Глас од дамнина“ од Анте Поповски, Скопје 1985 г. (Подготви Марко Китевски) 
 

Сите права се задржани. Овој материјал не смее да се складира, издава, емитува, препишува и повторно да се дистрибуира во каква било форма, без писмена дозвола од Македонската информативна агенција.



НЕМА ПОВРЗАНИ ВЕСТИ